Categories: General
      Date: pa╝ 23, 2019
     Title: 24.10

24 pa┼║dziernika
Święty Antoni Maria Claret, biskup


Antoni pochodzi┼é spod Barcelony, urodzi┼é si─Ö 23 grudnia 1807 r. Na chrzcie, kt├│ry mia┼é miejsce w samo Bo┼╝e Narodzenie, otrzyma┼é imiona Antoni, Jan, Adiutor. Kiedy mia┼é 11 lat, rozpocz─ů┼é nauk─Ö w szkole ┼Ťredniej, humanistycznej. Musia┼é jednak przerwa─ç nauk─Ö i pomaga─ç ojcu w tkactwie. W 18. roku ┼╝ycia uda┼é si─Ö do Barcelony, by tam doskonali─ç si─Ö w swoim zawodzie. Zapozna┼é si─Ö r├│wnocze┼Ťnie ze sztuk─ů drukarsk─ů, a w wolnym czasie uczy┼é si─Ö j─Özyka ┼éaci┼äskiego i francuskiego. Uczestniczy┼é te┼╝ w strajku robotnik├│w, licho wynagradzanych za prac─Ö w prymitywnych warunkach. Prze┼╝y┼é tak┼╝e kryzys duchowy, ale przeszed┼é go zwyci─Ösko.
W latach 1827-1829 zrobi┼é b┼éyskotliw─ů karier─Ö zawodow─ů w przemy┼Ťle tekstylnym Barcelony i uzbiera┼é niema┼é─ů fortun─Ö, graj─ůc na loterii. Do┼Ťwiadczenie zdrady przez wsp├│lnika za┼Ťlepionego nieumiarkowan─ů ┼╝─ůdz─ů zysku przyczyni┼éo si─Ö do g┼é─Öbokiego nawr├│cenia Antoniego.
Od dawna pragn─ů┼é odda─ç si─Ö na s┼éu┼╝b─Ö Bo┼╝─ů. Wst─ůpi┼é wi─Öc do wy┼╝szego seminarium duchownego diecezji Vich (1829), po kt├│rego uko┼äczeniu otrzyma┼é ┼Ťwi─Öcenia kap┼éa┼äskie (1835). Przez kilka lat by┼é proboszczem w Sallent, a potem w Villadram. Czu┼é jednak, ┼╝e inne jest jego powo┼éanie. Pali┼éa go ch─Ö─ç oddania si─Ö pracy misyjnej. Dlatego za zezwoleniem biskupa uda┼é si─Ö do Rzymu, by ofiarowa─ç swoje kap┼éa┼äskie us┼éugi Kongregacji Rozpowszechniania Wiary na misjach w┼Ťr├│d niewiernych (1838). Odby┼é rekolekcje w domu jezuit├│w. Prze┼éo┼╝ony poradzi┼é mu, by wst─ůpi┼é do jego zakonu, gdzie b─Ödzie m├│g┼é ┼éatwiej wype┼éni─ç swoje pragnienia misyjne. Wst─ůpi┼é wi─Öc do nowicjatu tego┼╝ zakonu w Roothan.
Ci─Ö┼╝ka choroba zmusi┼éa go jednak do opuszczenia nowicjatu i powrotu w rodzinne strony. Uda┼é si─Ö do swojego biskupa, kt├│ry mianowa┼é go misjonarzem diecezjalnym dla g┼éoszenia nauk z okazji odpust├│w, rekolekcji czy misji. W latach 1840-1848 Antoni przebieg┼é ca┼é─ů Kataloni─Ö. W roku 1847 za┼éo┼╝y┼é w Barcelonie istniej─ůc─ů do dzi┼Ť drukarni─Ö i wydawnictwo katolickie. W tym samym roku za┼éo┼╝y┼é now─ů rodzin─Ö zakonn─ů Serca Maryi z Vich. Za┼éo┼╝y┼é tak┼╝e stowarzyszenie Pa┼ä Serca Maryi, kt├│re mia┼éo za cel nie┼Ť─ç pomoc kap┼éanom w duszpasterstwie ze strony ludzi ┼Ťwieckich. Za┼éo┼╝y┼é tak┼╝e stowarzyszenie dobrej prasy. Da┼é wreszcie pocz─ůtek instytutowi zakonnemu "C├│rek Niepokalanego Serca Maryi". W tym tak┼╝e czasie wyda┼é wiele broszur, po┼Ťwi─Öconych podniesieniu ┼╝ycia religijnego w┼Ťr├│d ludzi ┼Ťwieckich. Uwa┼╝a si─Ö go za prekursora instytut├│w ┼Ťwieckich, kt├│re zosta┼éy uznane przez papie┼╝a Piusa XII dopiero sto lat p├│┼║niej (1947). 23 lutego 1848 r. uda┼é si─Ö na Wyspy Kanaryjskie z kazaniami i misjami. Po powrocie stamt─ůd za┼éo┼╝y┼é w roku 1849 Zgromadzenie Misjonarzy Niepokalanego Serca Maryi, zwanych popularnie klaretynami.

┼Üwi─Öty Antoni Maria Claret Stolica ┼Üwi─Öta, s┼éysz─ůc o owocach pracy apostolskiej Antoniego, mianowa┼éa go w 1847 r. biskupem. Mia┼é wtedy 40 lat. W dwa lata potem zosta┼é arcybiskupem Santiago di Cuba. W 1850 r. z r─ůk kr├│lowej Hiszpanii otrzyma┼é paliusz metropolity Kuby, jak te┼╝ odznaczenie Wielkiego Krzy┼╝a. Na skutek miejscowych intryg ta rozleg┼éa archidiecezja nie mia┼éa pasterza od 14 lat. Antoni zabra┼é si─Ö do pracy z wrodzon─ů sobie energi─ů. W ci─ůgu 6 lat a┼╝ 3 razy zwizytowa┼é swoj─ů archidiecezj─Ö, by na miejscu zorientowa─ç si─Ö o potrzebach poszczeg├│lnych parafii i im zaradzi─ç. Nakaza┼é wsz─Ödzie przeprowadzi─ç misje. Przywr├│ci┼é dyscyplin─Ö w┼Ťr├│d duchowie┼ästwa, zreformowa┼é seminarium, osobi┼Ťcie prowadzi┼é misje w co najmniej 150 miejscowo┼Ťciach, za┼éo┼╝y┼é 53 nowe parafie i wyg┼éosi┼é ok. 11 tysi─Öcy kaza┼ä. Dzi─Öki jego pracy misyjnej ok. 300 tysi─Öcy Kuba┼äczyk├│w zosta┼éo bierzmowanych, a ponad 9 tysi─Öcy par ┼╝yj─ůcych bez ┼Ťlubu sta┼éo si─Ö sakramentalnymi ma┼é┼╝e┼ästwami (inne ┼║r├│d┼éa podaj─ů, ┼╝e par tych by┼éo a┼╝ 30 tysi─Öcy).
Za┼éo┼╝y┼é Bractwo Nauki Chrze┼Ťcija┼äskiej (1851), gdy┼╝ ignorancja religijna by┼éa zastraszaj─ůca. Kiedy w 1852 r. Kub─Ö nawiedzi┼éa epidemia, biskup Antoni codziennie nawiedza┼é szpitale, rozdawa┼é ┼╝ywno┼Ť─ç, mobilizowa┼é ludzi dobrej woli do pomocy. W tej sprawie wyda┼é dwa listy pasterskie: jeden do swoich wiernych, drugi do kleru (1853). Za┼éo┼╝y┼é bank, kt├│ry w ka┼╝dej parafii mia┼é nie┼Ť─ç pomoc finansow─ů wiernym (1854). Z okazji og┼éoszenia dogmatu o Niepokalanym Pocz─Öciu Maryi wyda┼é pi─Ökny list pasterski i ustanowi┼é Instytut Apostolski Matki Bo┼╝ej Niepokalanej do Nauczania Prawd Wiary (1854).
Tak gorliwa praca przeszkadza┼éa miejscowym libera┼éom i masonerii. Cztery razy dokonywano zamach├│w na jego ┼╝ycie. Spalono mu dom. W roku 1856 zosta┼é raniony przez cz┼éowieka, kt├│rego konkubin─Ö nawr├│ci┼é. Rozpocz─Öto tak gwa┼étown─ů kampani─Ö przeciwko Antoniemu, ┼╝e rz─ůd hiszpa┼äski musia┼é si─Ö ugi─ů─ç i odwo┼éa─ç go z Kuby (1857). Antoni wr├│ci┼é wi─Öc do Hiszpanii. Kr├│lowa Izabela II powo┼éa┼éa go na swojego osobistego spowiednika. Dzi─Öki jej poparciu za┼éo┼╝y┼é w┼Ťr├│d kap┼éan├│w Konferencje ┼Ťw. Wincentego a Paulo dla wspierania ubogich, g┼éosi┼é nadal niestrudzenie misje, popiera┼é katolick─ů pras─Ö i za┼éo┼╝y┼é Akademi─Ö ┼Ťw. Micha┼éa Archanio┼éa, skupiaj─ůc─ů artyst├│w. Kr├│lowa mianowa┼éa go nadto prezydentem kr├│lewskiego klasztoru w Escorial i protektorem szpitala w Montserrat. Z kr├│low─ů obje┼╝d┼╝a┼é kraj, g┼éosz─ůc kazania i zak┼éadaj─ůc bractwa: matek katolickich, bibliotek popularnych itp. By┼é wychowawc─ů dzieci kr├│lewskich.
Kiedy w 1868 r. wybuch┼éa w Hiszpanii rewolucja, kr├│lowa musia┼éa schroni─ç si─Ö do Francji. Antoni uda┼é si─Ö wraz z ni─ů do Pau i Pary┼╝a. W tym samym roku pojecha┼é do Rzymu, gdzie wzi─ů┼é udzia┼é w z┼éotym jubileuszu kap┼éa┼ästwa Piusa IX, a zaraz potem - w Soborze Watyka┼äskim I, na kt├│rym zdecydowanie broni┼é dogmatu o nieomylno┼Ťci papie┼╝a. W roku 1870 musia┼é jednak opu┼Ťci─ç Rzym, gdy┼╝ zapad┼é ci─Ö┼╝ko na zdrowiu. Uda┼é si─Ö wi─Öc do Francji, gdzie byli jego synowie duchowni, wyp─Ödzeni wraz z nim z Hiszpanii. Kiedy tylko poczu┼é si─Ö lepiej, zdecydowa┼é si─Ö wr├│ci─ç do Rzymu, ale zmar┼é w drodze ra┼╝ony apopleksj─ů 24 pa┼║dziernika 1870 r.
Poniewa┼╝ Antoni Maria Klaret zostawi┼é po sobie wiele dzie┼é, jego proces beatyfikacyjny trwa┼é d┼éugo; dopiero w roku 1934 Pius XI wyni├│s┼é go do chwa┼éy b┼éogos┼éawionych, a Pius XII w Roku ┼Üwi─Ötym 1950 - do grona ┼Ťwi─Ötych. Antoni zostawi┼é po sobie ponad 200 pism religijnych, kt├│re wydrukowa┼é w ┼é─ůcznym nak┼éadzie ok. 9 milion├│w egzemplarzy. Samych katechizm├│w wyda┼é drukiem ok. 4 milion├│w egzemplarzy. S┼éynny katechizm Camino recto (pierwsze wydanie 1843), kt├│ry ozdobi┼é w┼éasnor─Öcznymi ilustracjami, sta┼é si─Ö prekursorem wsp├│┼éczesnych katechizm├│w dla dzieci, kt├│re dzi┼Ť trudno sobie wyobrazi─ç bez obrazk├│w.

W ikonografii ┼Ťw. Antoni Maria Claret przedstawiany jest w stroju biskupa z regu┼é─ů zakonu klaretyn├│w w r─Öku. Jego atrybutem jest medalion na szyi, krzy┼╝ na kufrze podr├│┼╝nym. Jest patronem misjonarzy klaretyn├│w, klarety┼äskich student├│w, diecezji na Wyspach Kanaryjskich oraz kupc├│w tekstylnych, tkaczy, prasy katolickiej oraz os├│b oszcz─Ödzaj─ůcych.

Źródło