Categories: General
      Date: pa╝ 20, 2019
     Title: 21.10

21 pa┼║dziernika
Błogosławiony Jakub Strzemię, biskup


Jakub Strepa herbu Strzemi─Ö urodzi┼é si─Ö w 1340 r. Pochodzi┼é z diecezji krakowskiej, ale rodzina jego osiedli┼éa si─Ö we W┼éodzimierzu na Rusi. O jego rodzinie i m┼éodo┼Ťci brak informacji; niekt├│rzy hagiografowie uwa┼╝aj─ů, ┼╝e kszta┼éci┼é si─Ö w Rzymie, chocia┼╝ brak na to dowod├│w. Pewne jest tylko to, ┼╝e wst─ůpi┼é do zakonu franciszkan├│w i ┼╝e by┼é cz┼éonkiem Stowarzyszenia Braci Pielgrzymuj─ůcych dla Chrystusa we Lwowie. Stolica Apostolska wyposa┼╝y┼éa t─Ö instytucj─Ö misyjn─ů, utworzon─ů w zakonie dominikan├│w i franciszkan├│w dla dzia┼éa┼ä na Rusi i Mo┼édawii, w rozleg┼ée przywileje duszpasterskie.
W latach 1385-1388 Jakub by┼é gwardianem franciszka┼äskiego klasztoru ┼Üwi─Ötego Krzy┼╝a we Lwowie. Z ├│wczesnych akt wynika, ┼╝e by┼é nie tylko gorliwym prze┼éo┼╝onym konwentu, ale troszczy┼é si─Ö tak┼╝e o dobro Ko┼Ťcio┼éa na Rusi. Po┼Ťredniczy┼é w sporze, jaki zaistnia┼é pomi─Ödzy arcybiskupem Halicza, Bernardem, a magistratem miasta Lwowa. Dosz┼éo do tego, ┼╝e zapalczywy hierarcha zamierza┼é ob┼éo┼╝y─ç miasto karami ko┼Ťcielnymi i w ten spos├│b pozbawi─ç go normalnej opieki duchowej. Jakub sp├│r za┼éagodzi┼é. Niemniej energicznie stawa┼é w obronie zakon├│w ┼╝ebrz─ůcych (g┼é├│wnie dominikan├│w i franciszkan├│w) przeciwko niekt├│rym duchownym, kt├│rzy zakazywali na swoich obszarach kaznodziejom g┼éosi─ç S┼éowo Bo┼╝e i sprawowa─ç pos┼éug─Ö duchow─ů, chocia┼╝ ci mieli na to zezwolenie Stolicy Apostolskiej. Dowodem wielkiego zaufania, jakim Jakub cieszy┼é si─Ö w Rzymie, by┼éo mianowanie go inkwizytorem na ca┼é─ů Ru┼Ť.
27 czerwca 1391 r. papie┼╝ Bonifacy IX mianowa┼é Jakuba drugim (po Bernardzie) arcybiskupem Halicza. Sakr─Ö biskupi─ů Jakub przyj─ů┼é w Tarnowie w 1392 r. Zna┼é ju┼╝ wtedy bardzo dobrze swoj─ů metropoli─Ö, kt├│r─ů jako misjonarz wiele razy przemierzy┼é pieszo. Poniewa┼╝ by┼éa to metropolia nowa, powsta┼éa w roku 1367, nie by┼éo w niej jeszcze ani katedry, ani kapitu┼éy. Ko┼Ťcio┼é├│w i kap┼éan├│w by┼éo bardzo ma┼éo; nawet granice diecezji nie by┼éy dok┼éadnie ustalone. We wsiach mieszka┼éa g┼é├│wnie ludno┼Ť─ç prawos┼éawna (ruska). Nowemu arcybiskupowi przysz┼éo organizowa─ç metropoli─Ö w┼éa┼Ťciwie od podstaw.
Za punkt wyj┼Ťcia pracy obra┼é sobie wizytacj─Ö swojej rozleg┼éej diecezji. Zamieszka┼é w drewnianym domku przy klasztorze lwowskim. Stamt─ůd udawa┼é si─Ö do miast i osiedli. Wsz─Ödzie, gdzie byli panowie polscy, zach─Öca┼é ich do fundowania nowych ko┼Ťcio┼é├│w, kt├│re czyni┼é o┼Ťrodkami parafialnymi. Popiera┼é gorliwie zakony franciszkan├│w i dominikan├│w w ich pracy misyjnej. Bardzo szybko zacz─Ö┼éa topnie─ç liczba prawos┼éawnych, a powi─Öksza┼éa si─Ö liczba katolik├│w. Nie maj─ůc jeszcze kapitu┼éy, arcybiskup Jakub sam rz─ůdzi┼é diecezj─ů ze swoim oficja┼éem i notariuszem, kt├│ry prowadzi┼é jego kancelari─Ö. W trudniejszych i wa┼╝niejszych sprawach radzi┼é si─Ö proboszcz├│w i prze┼éo┼╝onych klasztor├│w. W ostatnich latach swoich rz─ůd├│w dobra┼é sobie do pomocy biskupa Zbigniewa z ┼üapanowa jako swojego sufragana.
W 1406 r. zorganizowa┼é we Lwowie pierwszy synod prowincjonalny dla rozstrzygni─Öcia pewnych spornych spraw. Tak bardzo zas┼éu┼╝y┼é si─Ö dla katolickiej Rusi, ┼╝e nazwano go "ojcem i str├│┼╝em ojczyzny, senatorem m─ůdrym". Jadwiga i W┼éadys┼éaw Jagie┼é┼éo darzyli go szczeg├│lnym zaufaniem. Jakub darzy┼é ich wzajemn─ů czci─ů i mi┼éo┼Ťci─ů. Nale┼╝a┼é do zaufanych doradc├│w Jagie┼é┼éy. Wielk─ů mi┼éo┼Ťci─ů darzyli go te┼╝ wierni. Na wiadomo┼Ť─ç, ┼╝e zamierza przenie┼Ť─ç stolic─Ö metropolii do Lwowa, mieszka┼äcy miasta bardzo ofiarnie i szczodrze zabrali si─Ö do budowy katedry. Jej po┼Ťwi─Öcenia Jakub dokona┼é w 1404 r.
Zmar┼é we Lwowie 20 pa┼║dziernika 1409 r. Zgodnie z testamentem zosta┼é pochowany w ch├│rze franciszka┼äskiego ko┼Ťcio┼éa we Lwowie. Przez ca┼ée ┼╝ycie by┼é tak ubogi, ┼╝e w testamencie poza szatami liturgicznymi nie mia┼é dos┼éownie nic do rozdania. Zostawi┼é po sobie ponad 20 dokument├│w. M├│wi─ů o nim tak┼╝e ┼║r├│d┼éa postronne. W swej pobo┼╝no┼Ťci mia┼é szczeg├│ln─ů cze┼Ť─ç dla Naj┼Ťwi─Ötszego Sakramentu. Zarz─ůdzi┼é, aby wieczna lampka pali┼éa si─Ö przed tabernakulum, co nie by┼éo jeszcze w├│wczas w Ko┼Ťciele sta┼éym zwyczajem. Dominika┼äskiemu ko┼Ťcio┼éowi Bo┼╝ego Cia┼éa we Lwowie nada┼é odpusty, aby zach─Öci─ç lud do licznego udzia┼éu w adoracji i wystawieniu w monstrancji, jakie wtedy zacz─Ö┼éo wchodzi─ç w zwyczaj.
Zaraz po ┼Ťmierci zacz─Öto oddawa─ç mu cze┼Ť─ç. Kronikarz napisa┼é o nim tak─ů pochwa┼é─Ö: "By┼é to m─ů┼╝ wielkiej cnoty, s┼éawny pobo┼╝no┼Ťci─ů, i ┼╝ycia prostego, mog─ůcy by─ç wzorem i przyk┼éadem dla innych". W latach p├│┼║niejszych jednak cze┼Ť─ç jego zupe┼énie zanik┼éa - tak dalece, ┼╝e nie wiedziano nawet, gdzie znajduje si─Ö jego gr├│b. Znaleziono go dopiero przypadkowo 29 listopada 1619 r. Pod wp┼éywem wci─ů┼╝ rosn─ůcego nabo┼╝e┼ästwa i wielu ┼éask, jakie dzia┼éy si─Ö za jego przyczyn─ů, w roku 1777 rozpocz─Öto kanoniczny proces. 11 wrze┼Ťnia 1790 r. papie┼╝ Pius VI zatwierdzi┼é jego kult i pozwoli┼é obchodzi─ç jego ┼Ťwi─Öto. Na pro┼Ťb─Ö metropolity papie┼╝ ┼Ťw. Pius X og┼éosi┼é b┼é. Jakuba wraz z Matk─ů Bo┼╝─ů Kr├│low─ů Polski wsp├│┼épatronem archidiecezji lwowskiej. Zosta┼é on te┼╝ obrany patronem polskiej prowincji franciszka┼äskiej. Relikwie b┼é. Jakuba, spoczywaj─ůce w kaplicy Chrystusa Ukrzy┼╝owanego w katedrze lwowskiej, po ostatniej wojnie przeniesiono do katedry tarnowskiej, a w 1966 r. przewieziono do Lubaczowa. 5 grudnia 2009 r., po blisko 65 latach, relikwie patrona archidiecezji lwowskiej, b┼é. Jakuba Strzemi─Ö, powr├│ci┼éy do katedry rzymskokatolickiej Wniebowzi─Öcia Naj┼Ťwi─Ötszej Maryi Panny we Lwowie. Uroczysto┼Ťciom przeniesienia i wprowadzenia relikwii do katedry przewodniczy┼é metropolita lwowski, abp Mieczys┼éaw Mokrzycki.

W ikonografii bł. Jakub przedstawiany jest w stroju biskupa. Jego atrybut to pieczęć herbowa z wizerunkiem Matki Bożej.

Źródło