Categories: General
      Date: pa╝ 10, 2017
     Title: 11.10

 

11 pa┼║dziernika
Święty Aleksander Sauli, biskup

 

 



Aleksander urodzi┼é si─Ö w Mediolanie 15 lutego 1534 r. w znanej w┼éoskiej rodzinie. Od m┼éodo┼Ťci wyr├│┼╝nia┼é si─Ö w┼Ťr├│d koleg├│w czysto┼Ťci─ů obyczaj├│w, pobo┼╝no┼Ťci─ů i szczeg├│lnym nabo┼╝e┼ästwem do Matki Bo┼╝ej. Na Jej r─Öce z┼éo┼╝y┼é ┼Ťlub dozgonnej czysto┼Ťci. Po uko┼äczeniu szk├│┼é na miejscu uda┼é si─Ö do Padwy, na studia w tamtejszym uniwersytecie. Potem wr├│ci┼é do Mediolanu i wst─ůpi┼é do barnabit├│w, nowego zgromadzenia powo┼éanego do istnienia niedawno przez ┼Ťw. Antoniego Mari─Ö Zaccari─Ö (+ 1539). Dla wypr├│bowania cnoty m┼éodzie┼äca prze┼éo┼╝eni polecili mu nie┼Ť─ç w czasie procesji wielki krzy┼╝ i wyg┼éosi─ç przem├│wienie. Wyg┼éosi┼é je tak pi─Öknie, ┼╝e zosta┼éo ono na d┼éugo w pami─Öci mieszka┼äc├│w Mediolanu. Aleksander mia┼é w├│wczas dopiero 17 lat.
Studia zakonne filozoficzne i teologiczne odby┼é w Pawii. R├│wnocze┼Ťnie rozczytywa┼é si─Ö w pismach ┼Ťw. Tomasza i ┼Ťw. Bonawentury. Wy┼Ťwi─Öcony na kap┼éana w 1556 roku, kontynuowa┼é studia w Pawii, koronuj─ůc je doktoratem. Obj─ů┼é te┼╝, za zezwoleniem prze┼éo┼╝onych, profesur─Ö w tym┼╝e uniwersytecie, a nawet niebawem urz─ůd dziekana fakultetu. Nie zaniedbywa┼é pos┼éugi kap┼éa┼äskiej, oddaj─ůc si─Ö z ca┼éym zapa┼éem pracy na ambonie, w konfesjonale, w nauczaniu dzieci i ludu. By┼é aposto┼éem cz─Östej Komunii ┼Ťwi─Ötej, a tak┼╝e nabo┼╝e┼ästw pokutnych w okresie Wielkiego Postu. Uczestniczy┼é w synodzie prowincjonalnym w Mediolanie, kt├│remu przewodniczy┼é ┼Ťw. Karol Boromeusz (1564).
Mia┼é zaledwie 33 lata, kiedy zosta┼é wybrany prze┼éo┼╝onym generalnym zakonu (1567). Karno┼Ť─ç zakonn─ů utrzymywa┼é przez cz─Öste wizytacje, listy, konferencje do wsp├│┼ébraci oraz zach─Öty osobiste. Opracowa┼é szczeg├│┼éowy regulamin dla nowicjat├│w, kt├│ry w zakonie barnabit├│w obowi─ůzuje po dzie┼ä dzisiejszy. Wyda┼é tak┼╝e przepisy dla spowiednik├│w i dla kaznodziej├│w. ┼Üw. Karol Boromeusz wybra┼é go sobie na spowiednika i doradc─Ö. By┼é r├│wnie┼╝ kierownikiem duchowym kardyna┼éa Miko┼éaja Sfondrati, p├│┼║niejszego papie┼╝a Grzegorza XIV. Za jego rz─ůd├│w barnabici za┼éo┼╝yli swoje domy w Piemoncie, w Wenecji i w Rzymie, gdzie cieszyli si─Ö wielkim poparciem ┼Ťw. Filipa Nereusza i ┼Ťw. Ignacego Loyoli.
Te liczne zaj─Öcia Aleksander musia┼é przerwa─ç, gdy z woli papie┼╝a zosta┼é biskupem w Aleria na Korsyce (1570). Sakry biskupiej udzieli┼é mu ┼Ťw. Karol Boromeusz. Nowy biskup zacz─ů┼é reform─Ö od kleru. W trzech kolejnych synodach przeprowadzi┼é energicznie uchwa┼éy niedawno podj─Öte na Soborze Trydenckim (1545-1563). Za┼éo┼╝y┼é jedno z pierwszych seminari├│w, wybudowa┼é katedr─Ö i dom kurii biskupiej. Osobi┼Ťcie nadzorowa┼é studia kleryk├│w i sam mia┼é dla nich wyk┼éady. Rozwin─ů┼é duszpasterstwo dzieci, chorych, marynarzy oraz pielgrzym├│w. Zni├│s┼é zakorzeniony g┼é─Öboko zwyczaj┬ávendetty, czyli obowi─ůzku, jaki spoczywa┼é na najbli┼╝szych krewnych pomszczenia krwi─ů za krew. Wyrugowa┼é tak┼╝e wiele zabobon├│w. Tak bardzo o┼╝ywi┼é wiar─Ö na wyspie, ┼╝e nazwano go anio┼éem Korsyki i jej drugim aposto┼éem. B─Öd─ůc biskupem nadal ┼╝y┼é jak najubo┼╝szy mnich. D┼éugie godziny sp─Ödza┼é na nocnych modlitwach.
Po 20 latach owocnej pracy na Korsyce Grzegorz XIV ofiarowa┼é Aleksandrowi biskupstwo w Pawii. Miasto, kt├│re pami─Öta┼éo go jako studenta, profesora i kap┼éana, przyj─Ö┼éo go teraz jako swojego ordynariusza ze wszystkimi honorami (1591). W czasie jednej z wizytacji zapad┼é na febr─Ö i zmar┼é w Calosso d'Asti 11 pa┼║dziernika 1592 r., maj─ůc 58 lat. W godzin─Ö ┼Ťmierci prosi┼é spowiednika, by mu czyta┼é M─Ök─Ö Pa┼äsk─ů. Jego beatyfikacja odby┼éa si─Ö w roku 1742. Dokona┼é jej Benedykt XIV. Kanonizacji dokona┼é ┼Ťw. Pius X w roku 1904. Cia┼éo ┼Ťw. Aleksandra doznaje po dzie┼ä dzisiejszy wielkiej czci w katedrze w Pawii.

Źródło