Categories: General
      Date: pa╝  1, 2015
     Title: 02.10

2 pa┼║dziernika
Świętych Aniołów Stróżów



 

Aniele Bo┼╝y, Str├│┼╝u m├│j,
Ty zawsze przy mnie st├│j.
Rano, w wieczór, w dzień i w nocy
B─ůd┼║ mi zawsze ku pomocy.
Strzeż duszy i ciała mego
I doprowad┼║ mnie do ┼╝ywota wiecznego.
Amen.





Anioł Stróż
Chocia┼╝ mo┼╝e ta modlitwa kojarzy si─Ö z dzieci┼ästwem i dzie─çmi, przekonanie o istnieniu i obecno┼Ťci Anio┼é├│w, w tym r├│wnie┼╝ Anio┼é├│w Str├│┼╝├│w, jest jednym z wa┼╝nych element├│w naszej wiary. Anio┼éowie s─ů duchami stworzonymi przez Boga dla Jego chwa┼éy i pomocy ludziom. Ci, kt├│rym B├│g zleca opiek─Ö nad lud┼║mi, s─ů nazywani Anio┼éami Str├│┼╝ami. Opieka ta trwa przez ca┼ée nasze ziemskie ┼╝ycie. Ka┼╝dy z nas ma swojego, "osobnego" Anio┼éa Str├│┼╝a.
Pismo ┼Üwi─Öte nie pozostawia w─ůtpliwo┼Ťci co do istnienia anio┼é├│w, pos┼éa┼äc├│w Bo┼╝ych, kt├│rzy uczestnicz─ů w dziejach zbawienia cz┼éowieka. Te czysto duchowe istoty po┼Ťrednicz─ů mi─Ödzy Bogiem a lud┼║mi. Nauka o nich jest oparta przede wszystkim na dw├│ch fragmentach Biblii. W psalmie 91 czytamy:


Niedola nie przyst─ůpi do ciebie, a cios nie spotka twojego namiotu, bo swoimanio┼éom da┼é rozkaz o tobie, aby ci─Ö strzegli na wszystkich twych drogach. Na r─Ökach b─Öd─ů ci─Ö nosili, aby┼Ť nie urazi┼é swej stopy o kamie┼ä.

Natomiast ┼Ťw. Mateusz przekazuje nam w swojej Ewangelii m.in. takie s┼éowa Jezusa:

Strze┼╝cie si─Ö, ┼╝eby┼Ťcie nie gardzili ┼╝adnym z tych ma┼éych; albowiem powiadam wam:┬áAnio┼éowie ich w niebie wpatruj─ů si─Ö zawsze w oblicze Ojca mojego, kt├│ry jest w niebie.

Nie s─ů to bynajmniej jedyne teksty Pisma ┼Ťwi─Ötego wskazuj─ůce na to, ┼╝e B├│g pos┼éuguje si─Ö anio┼éami dla dobra rodzaju ludzkiego lub poszczeg├│lnych ludzi. Wystarczy przypomnie─ç o opiece anio┼éa nad Hagar i jej synem, Izmaelem (Rdz 16, 7-12); anio┼é powstrzymuje Abrahama, by nie dokonywa┼é zab├│jstwa swego pierworodnego syna, Izaaka (Rdz 22, 11), anio┼é ratuje Lota i jego rodzin─Ö (Rdz 19), anio┼é ratuje trzech m┼éodzie┼äc├│w od ┼Ťmierci w piecu ognistym (Dn 3, 49-50) i Daniela w lwiej jamie (Dn 6-22), ┼╝ywi proroka Eliasza i ratuje go od ┼Ťmierci g┼éodowej (1 Krl 19, 5-8), wyprowadza Aposto┼é├│w z wi─Özienia (Dz 5, 19-20) i ratuje ┼Ťw. Piotra z r─ůk Heroda (Dz 12, 7-23).

Anio┼é Str├│┼╝Anio┼éowie byli obecni w nauczaniu Ko┼Ťcio┼éa ju┼╝ od pierwszych wiek├│w, w dzie┼éach wybitnych my┼Ťlicieli chrze┼Ťcija┼äskich. W pismach ojc├│w Ko┼Ťcio┼éa nauk─Ö o Anio┼éach Str├│┼╝ach spotykamy ju┼╝ w pierwotnych dokumentach chrze┼Ťcija┼ästwa. ┼Üw. Cyprian (+ 258) nazywa anio┼é├│w naszymi przyjaci├│┼émi. ┼Üw. Bazyli (+ 379) widzi w nich naszych pedagog├│w. ┼Üw. Ambro┼╝y (+ 397) uwa┼╝a ich za naszych pomocnik├│w. ┼Üw. Hieronim (+ ok. 420) twierdzi: "Tak wielka jest godno┼Ť─ç duszy, ┼╝e ka┼╝da ma ku obronie Anio┼éa Str├│┼╝a". ┼Üw. Bazyli idzie dalej, gdy pisze: "Niekt├│rzy mi─Ödzy anio┼éami s─ů prze┼éo┼╝onymi nad narodami, inni za┼Ť dodani ka┼╝demu z wiernych". Podobnie pisze ┼Ťw. Augustyn (+ 430): "Wielkim jest staranie, jakie ma Pan B├│g o ludzi. Wielk─ů nam mi┼éo┼Ť─ç okaza┼é przez to, ┼╝e ustanowi┼é anio┼é├│w, aby nas strzegli".
W┼Ťr├│d ┼Ťwi─Ötych, kt├│rzy wyr├│┼╝niali si─Ö szczeg├│lnym nabo┼╝e┼ästwem do Anio┼é├│w Str├│┼╝├│w, nale┼╝a┼éoby wymieni─ç: ┼Ťw. Cecyli─Ö (+ w. III), ┼Ťw. Franciszk─Ö Rzymiank─Ö (+ 1440) i b┼é. Dalmacjusza, dominikanina z Gerony (+ 1341), kt├│rzy mieli szcz─Ö┼Ťcie cz─Östo przestawa─ç ze swoim Anio┼éem Str├│┼╝em, jak g┼éosz─ů ich ┼╝ywoty; ┼Ťw. Stanis┼éawa Kostk─Ö, naszego rodaka, patrona Polski, kt├│ry z r─ůk anio┼éa mia┼é otrzyma─ç cudownie Komuni─Ö ┼Ťwi─Öt─ů, gdy by┼é w drodze do Dyllingen; ┼Ťw. Franciszka Salezego, kt├│ry mia┼é zwyczaj pozdrawia─ç Anio┼éa Str├│┼╝a w ka┼╝dej miejscowo┼Ťci, do kt├│rej przybywa┼é; oraz ┼Ťw. Jana Bosko, kt├│rego Anio┼é Str├│┼╝ kilka razy uratowa┼é od niechybnej ┼Ťmierci w czasie czynionych na niego zamach├│w, kiedy posy┼éa┼é mu tajemniczego psa ku obronie.

Anio┼é Str├│┼╝Anio┼éom oddawano cze┼Ť─ç ju┼╝ w liturgii starochrze┼Ťcija┼äskiej. Wprawdzie pierwotne chrze┼Ťcija┼ästwo walcz─ůce z wszelkimi przejawami poga┼ästwa nie rozwin─Ö┼éo kultu anio┼é├│w, podobnie jak powstrzymywa┼éo si─Ö od publicznego kultu Matki Bo┼╝ej i ┼Ťwi─Ötych, jednak pierwsze wzmianki o kulcie anio┼é├│w spotykamy ju┼╝ u ┼Ťw. Justyna (+ ok. 165) w jego pierwszej┬áApologii. Od IV w. wyr├│┼╝nia si─Ö kult ┼Ťw. Micha┼éa Archanio┼éa. Anio┼éowie s─ů wymieniani cz─Östo w r├│┼╝nych liturgiach jako oddaj─ůcy chwa┼é─Ö Panu Bogu. W ikonografii spotykamy anio┼é├│w ju┼╝ w katakumbach (w. III).
Osobne ┼Ťwi─Öto pojawi┼éo si─Ö dopiero w XV w. na P├│┼éwyspie Iberyjskim, zw┼éaszcza na terenie Hiszpanii oraz we Francji. W roku 1608 Pawe┼é V pozwoli┼é obchodzi─ç to ┼Ťwi─Öto w pierwszy dzie┼ä zwyk┼éy po ┼Ťw. Michale. Na sta┼ée do kalendarza liturgicznego dla ca┼éego Ko┼Ťcio┼éa wprowadzi┼é je Klemens X w roku 1670. ┼╗yw─ů wiar─ů w Anio┼é├│w Str├│┼╝├│w wyr├│┼╝nia┼é si─Ö m.in. b┼é. Jan XXIII, kt├│ry jeszcze jako nuncjusz apostolski przed ka┼╝dym wa┼╝nym spotkaniem prosi┼é swego Anio┼éa Str├│┼╝a o pomy┼Ťlny przebieg rozmowy i jej dobre owoce.

Niech dzisiejsze wspomnienie u┼Ťwiadomi nam, ┼╝e Anio┼éowie Str├│┼╝owie realnie istniej─ů, opiekuj─ů si─Ö nami, chroni─ůc przed z┼éem i prowadz─ůc ku dobru, a wiara w nich nie jest zarezerwowana tylko dla dzieci. Nie zapominajmy o cz─Östej modlitwie do naszych duchowych opiekun├│w.

 

Źródło